Absurdisme in duivensport (03-09-25

Absurdisme in duivensport

Het is weer even geleden dat ik bij Roger Engelen was. Een recente foto in de Duif herinnerde me daaraan. Destijds liep daar een klein blond kereltje rond dat zo jong al gek leek op duiven. Op het hok kon hij nog niet bij de bovenste bakken maar dat was niet echt een probleem. Ik hoor hem nog zeggen waar verse eieren lagen.
De foto van nu deed me schrikken. Op die paar jaar zo omhoog geschoten. Ik heb er trouwens ook zo een, weliswaar wat jonger maar elke keer als ik hem zie schrik ik ook. Ook zo door geschoten. Alleen heb ik niet het geluk wat Roger heeft: In duiven heeft hij geen interesse.

NOG ENGELEN
Met Roger heb ik destijds geruild. Ik gaf er hem uit een koppel dat al goede had gegeven. Kon niet missen. Dacht ik.
Vrees nu van wel, want nadien gaven de ouders hier niets behoorlijks meer. Ruilen of samenkweek? Het is altijd afwachten. Meestal is er slechts een goed mee.
Toen Marcel Wouters en ik aan samenkweek deden waren we beide content.
Marcel had uit een duivin van mij de beste duif van Belgie (Den Ad), samenkweek met Boeckx was ook een succes voor beide. Maar ik dwaal af.
Van Roger kreeg ik een koppel jongen waarvan de doffer een prima jong gaf.
Als mensen duiven wilde adviseerde ik ‘uit die van Engelen’, ook al zei die naam hun weinig. Roger zoekt de publiciteit immers niet.
Ze slaagden er mee, maar beetje pijnlijk was wel dat die al heel gauw stopte met bevruchten.
Nu had ik ‘het geluk’ de nestzuster nog te hebben, die legde nog normaal goede eieren. Nou ja, ‘geluk?” Deze gaf niets.

ZEEUW
De Belgische Bourgesvliegers volgden eind mei de logica met westenwind. De Limburgers overrompelden het Nationale concours. De Vlamingen die ‘thuis gebleven’ waren (5.000 duiven minder dan in 2024) hadden gelijk. Ik zou me aan de westkant met die wind ook niet naar de slachtbank laten leiden.
De West Vlamingen hadden 5560 oude ingekorfd. Daarvan vielen er amper 56 in de prijzen, te beginnen met de 1.348^e prijs Nationaal.
In het uiterste noordoosten van het land vielen de eerste. Nationale winnaars zijn gewild bij de Chinezen. Maar, zo vraag im me soms af, zouden die ook rekening houden met de omstandigheden de dag van die vlucht?
Toch gebeuren soms rare dingen. Zo liet iemand uit het Nederlandse Middelburg weten er niets meer van te snappen.
Hij refereerde naar een gezamenlijke lossing met het oostelijk gelegen Brabant 2000.
Er stond een vrij sterke westenwind, dus waren ze er daar op voorbereid ingepakt te worden, maar het tegenovergestelde gebeurde. De westkant domineerde.

WEER EN WIND
Dienaangaande een persoonlijke anekdote. Toen hier nog flink gepould werd had ik een duif die al heel wat guldens had binnen gesleept.
Dat verwachtte ik opnieuw die dag. Staartwind mocht geen probleem zijn. Dat was die eerder ook niet.
Maar helaas. Toen alles thuis was, ontbrak er een: Deze, de eerst getekende. We (de letters) waren het allemaal eens, die was overgevlogen, niet zo vreemd aan 1.900 mpm., dus wij keken naar het noorden.
Gevolg: Niemand had de duif zien aankomen. Ineens was hij daar, pal uit de goede richting. Niet kunnen volgen? Dat was toch onmogelijk. Het verbaasde me zo dat ik ging kijken of hij niet gewond was.

HOE BESTAAT HET
Van een regionale melker ook een vreemd verhaal.
Hij had een doffer die iedereen kende. Vier jaar enorm gepresteerd. En die ook enorm kweekte? Hmm, niet echt. De jongen die hij er het eerste jaar uit kweekte was rommel, dus het jaar nadien maar gekoppeld met een andere duivin.
Weer waardeloze jongen, zoals ook in de jaren die volgden. Toen de duif te oud werd om te vliegen wist de baas niet goed wat te doen.
- Blijven kweken uit een duif die nooit iets bruikbaars gaf?
- Als voedster gebruiken? Zo’n duif ruimen doe je immers niet.
- Hij mocht blijven en tot veler grote verbazing gaf hij vanaf toen de ene goede na de andere met verschillende duivinnen.

TOCH VREEMD
Ook vreemd hoe jongen uit dezelfde ouders zo kunnen verschillen. Hebben die dan niet dezelfde genen?
Duiven zijn dan wel geen mensen maar het gebeurt dat man en vrouw die geen van beide een noot kunnen lezen een zangwonder op de wereld zetten.
Talent komt soms uit het niets. Twee van mijn drie kleinkinderen, een tweeling, lijken in niets op elkaar. Niet van uiterlijk, niet van karakter. Met duiven is het soms (!) niet anders.

MISVATTING
Om de gevreesde paratyfus een halt toe te roepen meende ik vele jaren dat niets boven Baytril ging. Tot ik hoorde over twee uitbraken kort na een kuur.
Omdat ik van twee dierenartsen soortgelijke geluiden hoorde was ik weer wat wijzer geworden (dacht ik): ‘Baytril is het ook niet.’
Tot ik hoorde wat een goede speler uit Zeeland was overkomen. Er was paratyfus geconstateerd bij zijn duiven. Hij had een antibiogram laten maken waaruit bleek dat alleen tegen Baytril nog geen resistentie was. Dus daarmee werd de infectie te lijf gegaan. Met goed gevolg.

SAMEN
Wat ook bizar is? Dat het zo vaak voorkomt dat hokgenoten samen van een vlucht arriveren. Zelfs van een fondvlucht. Zijn die na lossing van vele duizenden bij elkaar gebleven? Kunnen die elkaar gevonden hebben tijdens hun thuisreis?
Vooral bij de ‘Ronde van Belgie’ is dit opvallend. Bij mensen die met veel duiven spelen komen die vaak in plukjes aan. Het is zelfs al gebeurd dat van een harde Barcelona duiven vleugel aan vleugel arriveerden.

KLIK EN KLAK
Met de ene mens heb je een klik, met de andere niet of minder. Heel normaal. Ik had een klik met Klak. Die kwam hier zelfs Orleans jonge duiven letten.
Jos had eens twee doffers die al goede gegeven hadden maar toen niet meer bevruchtten. Beetje vreemd want ze waren ‘vol’, vitaal en hadden heldere ogen. De vader van die twee echter, toen inmiddels 15 jaar, mager en tot op het bot versleten zo leek het, bevruchtte nog probleemloos.

HELEMAAL BIZAR
Ook organisaties handelen soms bizar. De duif die in 2024 INTERNATIONAAL Barcelona won stond NATIONAAL (in Nederland) niet eens op het podium. Hoe dat uit te leggen aan buitenstaanders? Je zou voor minder de laatste lettergreep van duiven”sport” tussen aanhalingstekens plaatsen.