|
De kwekers 'prepareren'
Eigenlijk zou het overbodig moeten zijn op iets zo vanzelfsprekends
te wijzen maar kweken doe je alleen uit kerngezonde duiven.
Toch schijnt niet iedereen van die noodzaak doordrongen.
Vooral in een tijd dat steeds meer liefhebbers er toe overgaan hartje
winter hun duiven te koppelen merk je dat.
Men heeft zijn zinnen gezet op winterkweek, dat is al lang gepland, dus
moet het maar. De sportgenoot doet dat immers ook en men wil voorkomen
dat die straks een stap voor is met de jonge duiven.
'Geen echte conditie? Die krijgen ze wel als ze nest hebben.'
Dat is een verkeerd uitgangspunt.
Duiven bij elkaar zetten die niet in orde zijn leidt
tot niets.
Die zullen later (of helemaal niet) met eieren komen, de jongen zullen
de haperende gezondheid van de ouders mee overnemen en slecht opgroeien.
En duiven die als jong te weinig kracht, vitaliteit of
weerstand meekregen zullen er als vliegduif weinig van terechtbrengen,
ongeacht de afstamming.
SNEL VERGETEN.
Zodus: Duiven niet piekfijn in orde?
Winterkweek snel vergeten. Een gebrekkige huisvesting is veelal de oorzaak
van een haperende gezondheid.
En een slecht onderkomen zal zich vooral in de winter wreken.
Heeft men twijfels dan is een bezoek aan de dierenarts aan te raden alvorens
de duiven te koppelen.
Zo'n dierenarts dient wel iemand te zijn die iets van duiven kent. Hier
ziet men liefhebbers nogal eens fouten maken.
Zo'n man woont niet direct in de buurt en men gaat maar naar de veearts
uit het dorp.
'Die is toch ook dierenarts?'
Er is echter verschil tussen een dierenarts en een dierenarts als het
om duiven gaat.
Ik heb al droeve verhalen moeten aanhoren van liefhebbers die hun toevlucht
zochten tot een dierenarts die weinig van duiven kent.
Dat kan men zo'n man niet aanrekenen. Duiven komen in diens opleiding
immers amper ter sprake. De deskundige duivendokter heeft zich zelf moeten
bekwamen.
'En uitzieken dan?' Dat laat je best aan de concurrentie over.
Vraag is of we zelf iets kunnen doen de duiven in optimale toestand aan
de winterkweek 'te zetten?'
Ik meen van wel.
OPVOEREN?
Vaak lees je dat liefhebbers hun duiven voor het bijeenzetten 'opvoeren'
om ze 'rond te krijgen' en met kleine zaden, met name hennep, probeert
men de paringsdrift op te wekken. Ik geloof daar niet in.
Ik geloof niet dat je duiven op enkele dagen paarlustig
krijgt met kleine zaden en ik geloof evenmin dat je ze 'op gewicht houdt'
met gerst of dat gerst zou kalmeren.
Gerst is trouwens tòch omstreden.
Grote kampioenen verwerpen het, andere even grote kampioenen vinden 'gerst
goud'.
Overigens zie ik niet graag duiven die gemakkelijk aanvetten.
Dat zijn zelden goede.
Eigenlijk zouden duiven nooit te vet mogen zijn.
Te vette duiven hebben vaak slechte kelen, let er maar eens op, en zijn
duiven te vet dan zal zich dat vooral wreken bij duivinnen tijdens de
kweek.
Omdat ze moeilijker met eieren komen. In de winter zie je soms zulke moddervette
duiven dat je eerder denkt 'die dienen te worden AFgevoerd in plaats van
opgevoerd'.
RUST
Meen ik dat de rol van voer in de voorbereiding op de kweek vaak overdreven
wordt, de duiven moeten wel volledig zijn uitgerust.
Winterkweek gaat niet met duiven die eind september nog werden gespeeld
of jongen aasden. Drie maanden rust is zowat een minimum.
Je moet in oktober duiven die in september nog een jong aasden of intensief
gespeeld werden eens vergelijken met andere.
Het verschil is enorm. Na de inspanningen van de wedvluchten beginnen
immers de echte vermoeienissen pas.
In september wordt gespeeld met duiven die perfect in de pluimen zitten
en nadien valt de rui in. En het ruiproces vergt meer van het lichaam
dan enkele uren vliegen!
Bekend is dat duiven juist in de ruitijd vatbaar zijn voor allerlei kwalen.
Dus kan je hoogstens tot begin september spelen als je eind november wilt
koppelen.
WARMTE
Verwarming heb je niet nodig om winterkweek te doen slagen.
Bij ongemeen koud weer zou ik liever even wachten dan verwarmen.
Op enkele dagen 'steekt' het niet en extreem koud weer dat wekenlang aanhoudt
maken we in ons land zelden mee.
Hebben de duiven eenmaal eieren dan zal koude weinig roet in het eten
gooien. Ook opgroeiende jongen kunnen zonder verwarming.
Mijn kweekduiven zitten in een halfopen volière waarin de wind
vrij spel heeft.
Geloof het of niet, de kweek verloopt daar vlotter dan bij de weduwnaars
achter hun dubbel geïsoleerde glazen ramen.
Duiven zijn goed bestand tegen extreem lage of hoge temperaturen.
Van afdelingen in Nederland die niet lossen vanwege de hitte en dan met
de duiven gaan rijden naar een 'kortere' lossingplaats begrijp ik dan
ook niets. In de wagens zullen ze meer van de hitte weten dan in de lucht.
Wat het vervoer betreft geloof ik trouwens toch dat de een zijn spullen
beter voor elkaar heeft dan de ander.
De verschillen in vluchtverloop zijn vooral bij heet weer vaak zo groot
dat het onmogelijk aan de kwaliteit van de duiven kan liggen.
VITAMINES?
Hoe meer ik met ter zake deskundigen het onderwerp 'vitamines' aansneed
hoe minder ik in het nut er van ging geloven.
Vitamines? Welke? Hoeveel? Wanneer?
Een bekende Belgische vijfsterren dokter:
'Er is op duivengebied zo weinig gedegen onderzoek gedaan dat we niet
mèèr kunnen dan gissen. Ik geef liefhebbers vitamines als
ze er om vragen. Voor hun eigen gemoedsrust en omdat ze misschien niet
schaden. Maar echt nodig? Ik geloof het amper als de duiven gezond zijn,
de huisvesting in orde en het voer veelzijdig. Wel hebben vitamines zin
als sprake is van tekorten.'
Als je hartje winter duiven bijeenzet kàn inderdaad sprake zijn
van tekorten. Vooral bij 'vastzitters': tekort aan licht en tekort aan
zon.
Daarom geef ik in de winter wel vitamines maar wel een 'COMPLEX' van een
firma met naam.
Waag je nooit aan een soort vitamine, bijvoorbeeld
A, B of D alleen. Dat is spelen met vuur.
Omdat er zo weinig echt bekend is, niemand 'het' blijkbaar
precies weet verkiezen sommige liefhebbers vitamines voor menselijk gebruik.
Vooral Supradyn en Alvityl zijn populair.
Dat de behoeften van mens en duif waarschijnlijk verschillen nemen ze
voor lief.
Jan Grondelaars heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat hij voorstander
was van Supradyn, Voets uit Kessel en andere vedetten zijn weer aanhangers
van Alvityl.
NOODZAAK
Heb ik bedenkingen over opvoeren, verwarming, ophitsende zaden, licht
is een ander verhaal! Duiven paren van natuur niet in de winter. Dat doen
ze wel als de dagen langer worden en de zon zich meer doet gelden.
Meer licht, langere dagen dus, zal meer effect hebben
op de geslachtsdrift dan 'ophitsende zaden' (zo die al bestaan) of zwaarder
voer.
In het voorjaar fleuren mens en dier op.
De natuur lijkt te ontwaken, vogels beginnen te fluiten en elkaar het
hof te maken.
Omdat de dagen langer worden!
Daarom dat velen bijlichten als ze aan winterkweek doen.
Ze beginnen een tiental dagen voor de koppeldatum.
Vroeger deed ik dat ook maar niet meer.
De kweek verloopt even vlot met dit verschil dat ze een paar dagen later
met eieren komen maar dat neem ik voor lief.
Daarmee geen verkeerd over lichten wel een waarschuwing tijdig te stoppen!
Te lang te veel lichten kan een heel seizoen naar de
knoppen helpen vanwege een ontregeld ruipatroon als er gevlogen wordt!
En nu we het toch over licht en donker hebben. Als
langere dagen de duiven doet opfleuren kan je raden wat er gebeurt als
de dagen korter worden.
Laat dat niet toe vanaf eind juni. Laat de lichten tot een uur of 10 aan
en kijk eens hoeveel beter je gaat spelen.
Schaerlaeckens
© Ad Schaerlaeckens
|