Nog over het interieur

In ‘mijn’ kring en afdeling kregen de winnaars altijd een wandbord met daarop vermeld het ringnummer van de duif.
Maar men weet hoe het met die dingen gaat.
Met het eerste ben je blij en die krijgt een opvallende plaats in de woonkamer.
Totdat dat er (bij the happy few) zo veel worden dat moeder de vrouw die niet meer in huis wil. Ik heb mijn wandborden, bekers en andere trofeeën opgeborgen in een duivenhok dat leeg staat.

VOCHT
Een zijwand van dat hok is van steen, de andere zijn van hout.
Bij heel vochtig weer nu, als de was niet wil drogen en het vocht van de muren druipt constateer ik op dat hok het volgende:
Grote druppels water op die wandborden, kleine amper waarneembare druppeltjes op de stenen muur en geen druppels of condens op de houten wanden.
Maar ik heb nog een hok. Daarvan bestaat een van de wanden niet uit (oude) houten planken maar een plaat die ooit uit mijn keuken kwam, met zo'n fineerlaag er op, men kent dat, mooi en glad.
Van die wand druipt bij vochtig weer ook de condens. Nu moeten duiven op dat hok niet vliegen dus ik til er niet zo zwaar aan, maar het duidt wel ergens op.
Het is immers bekend dat een duivenhok droog moet zijn.
Vochtabsorberende materialen dragen bij tot droogte dus zorg je best voor zulke materialen in je hok.
Weet je dat de Janssens hun hokken niet durfden kalken bang als ze waren dat het hout minder vocht zou absorberen?

GOED EN SLECHT
Hokken van steen zijn niet ideaal, te vochtig.
Hokken met wanden van hard hout dat weinig vocht absorbeert deugen evenmin. Ook wat betreft het dak heb je materialen die je beter mijdt.
Zo heb ik op een hok waar ik met duivinnen speel een 'plastic' golfplaat .
Gelukkig is die niet al te groot want bij vochtig weer druipt het nat er af.
Het ‘achterste dak’ van een van mijn vlieghokken bestaat uit cementen pannen.
Die zijn ook niet goed en dat merk je weer bij vochtig weer, de condens druipt er weer af. Veel materialen zijn geschikt voor een duivenhok maar dus niet allemaal, voorwaarde is dat ze absorberend zijn, dus vocht opnemen.
Ooit was ik op een enorme zolder van een boerenschuur waar een duivenhok gemaakt was uit balen stro. Er werd prima op gevlogen.
Is er verschil tussen hout en hout, dat geldt ook voor steen.
De achterkant van mijn vlieghok is van steen dan is er een spouw en de binnenmuur bestaat uit Duroxblokken, men kent die wel. Je kunt er bijna een emmer water in kwijt zo goed absorberen ze. Bovendien voelen ze minder koud aan.
Ik vind die prima. Probleem is alleen dat je er geen spijker in kunt slaan maar daar zijn oplossingen voor te bedenken.
Wil je gaan vertimmeren of een hok bijplaatsen dan is het goed met bovenstaande rekening te houden. Zo oogt multiplex mooi maar het deugt niet voor een duivenhok. Gebruik je steen dan kan ik Duroxblokken aanbevelen.

JONGE DUIVENHOK
Over de inrichting van het jonge duivenhok valt zo veel te vertellen dat je er vele pagina’s mee kan vullen.
Ben je fondspeler en hecht je totaal geen belang aan het presteren van de jongen of klok je die niet eens? Dan kan ik kapelletjes aanbevelen.
Op jonge duivenhokken waar je prestaties verlangt horen die echter niet thuis. Ik zie die nog veel en dat verbaast me.
Die kapelletjes mooi boven en naast elkaar is een fraai zicht maar niemand die met jongen goed speelt heeft die op de hokken.
Ze nodigen niet uit tot paren en het is moeilijk er tamme handzame duiven te krijgen. De ontsnappingsroute is te groot.
Het is belangrijk dat duiven aard hebben op hun hok. Bange duiven krijgen moeilijk ‘aard’, duiven die geen ‘aard’ hebben krijgen moeilijk vorm dus verdient het aanbeveling er alles aan te doen dat je tamme hanteerbare duiven krijgt.
Zijn kapelletjes niet goed, hetzelfde geldt voor latten en schabjes die ondiep zijn. Ik heb die op de jonge duivenhokken bewust dieper gemaakt.
Duiven vinden het prettig en zijn gemakkelijker beet te pakken.

KLEIN
Verder mag bekend zijn dat je duiven moeilijk tam krijgt op grote hokken.
Die van mij zijn al redelijk klein, twee bij tweeëneenhalf maar nog heb ik daar iets aan gedaan, er een rek in geplaatst van achter naar voor waar ik nog voor langs kan.
De ruimtes waarin de duiven zitten zijn teruggebracht tot weinig meer dan een meter.
Wil ik een duif pakken dan kan die amper kanten uit en schaapmakke vogels is het resultaat. Dat is niet alleen bevorderlijk voor de vorm maar ook prettig voor je zelf want nooit hoef ik achter duiven te jagen. Trouwens goede liefhebbers doen dat so wie so niet.

KUNSTSTOF SCHROOTJES
Soms hoor je dat men kunststof schrootjes voor de hokken aan wil brengen, die zijn in diverse kleuren verkrijgbaar, ogen mooi, zijn goedkoop en je hoeft niet meer te verven.
Maar sommigen durven het niet goed aan.
Ik kan die mensen gerust stellen. Op veel hokken waarop uitstekend gespeeld wordt is de buitenkant afgewerkt met kunststofschrootjes.
Bij mij moeten die een versleten houten voorkant camoufleren.
Natuurlijk mag je schrootjes niet ‘koud’ tegen de planken aanbrengen. Eerst wat panlatten aanbrengen en daartegen de schrootjes.

OPPASSEN
Waar je ook voor op moet passen is veel glas in het dak.
Een aantal jaren geleden werd dat zo'n beetje mode maar niet voor lange tijd.
Men ondervond dat veel glas slecht is, vooral in daken gericht op het zuiden in warme zomers. Daar komt bij dat veel glas niet alleen wil zeggen meer warmte maar ook veel licht. En veel licht is slecht voor de ogen van mensen en duiven, vooral jonge duiven (denk aan het beruchte vliesje).

NOG EEN ‘TRUCJE’
We hadden het eens over trucjes die wel of niet werkten.
Ikzelf had het geluk enkele keren nationaal Orleans jonge duiven te winnen (sector). Maar of het helemaal geluk was weet ik niet.
Halverwege het seizoen, als veel duiven 'wonen', bij mij is dat veelal op de vloer vanwege niet poetsen of stro denk ik, haalde ik de voerbakken van het hok.
In plaats daarvan zette ik potjes (waarin piksteen zat) vlak tegen al die schotels waarin jonge duiven hun nest hadden.
De duiven die geen nest hadden stortten zich op die potjes als gevoerd werd en je had moeten zien hoe zo'n broedende duif reageerde.
Die sloeg met de vleugels, de ogen spuwden vuur en... het werkte.
Het werd uiteraard wel opgebouwd. Daarmee werd niet begonnen de avond van inmanden.
Tot slot nog dit.
Een hok moet dus goed zijn maar dat kan op verschillende manieren.
Of het goed is tonen de prestaties.
Zelfs meen ik dat duiven minder snel verloren gaan als die op een goed hok zitten waarop ze dus aard hebben omdat het goed is.

© Ad Schaerlaeckens